calendar

สามชุก ตลาดร้อยปี

          และแล้ววันที่(แม่)รอคอยก็มาถึงซะทีนะครับ เรากำลังจะไปเที่ยวกับครับ เช้าวันที่ 19 เมษายน ตี 5 กว่า ๆ แม่ไปอุ้มลูกออกจากที่นอนอุ่น ๆ ไปขึ้นรถตู้ เดินทางวันนี้มีแม่จ๋า ลูก ยายนีย์ ยายแขก ยายนันท์ ยายหล้า Willy ขิม แล้วก็น้าแอ๊ม (ที่แอบไปกับเราด้วย) แม่คิดว่าลูกคงมีอาการเมารถแน่ ๆ เลยนะ เพราะเลยโค้งขุนตาลไปได้นิดเดียวลูกก็อ้วกออก อันนี้เพราะลูกกระโดด โลดเต้นในรถด้วยแหละครับ เลยทำให้ลูกร้องไห้เกือบตลอดการเดินทาง
          บ่ายโมงกว่า ๆ เกือบบ่ายสองโมง เราก็มาถึงตลาดสามชุกกัน ซึ่งเป็นโปรแกรมขอร้องจากยายหล้า ที่ตลาดเห็นแล้วตื่นตาตื่นใจดี เพราะรวมแต่ของโบราณ ๆ ไว้เยอะเลยครับลูก โบราณแค่ไหนก็เรียกได้ว่าตั้งแต่สมัยคุณยาย ๆ ของลูกมาเลยครับนี่  ไปถึงเนื่องจากอากาศที่ร้อนมาก บวกกับลูกดีใจที่ได้ลงรถแล้ว วิ่งซะเหงื่อท่วมตัวเลย สักพักพ่ออ้นก็ตามมาหาเราสามชุก (พ่อนั่งรถออกจากระยองตั้งแต่ตี 5 กว่า ๆ พร้อมกับเราออกจากเชียงใหม่แต่มาถึงที่สามชุกทีหลังเราอีกเนอะ) เมื่อพ่อมาถึงทีนี่ลูกแม่ก็ออกลีลาซนซะสนุกเชียว ช่วงที่ลูกซนแม่ของแอบเดินตลาดหน่อยนะจ๊ะว่ามีอะไรบ้าง

          ที่ตลาดนี้ขึ้นชื่อเรื่องของอร่อยจ๊ะ เท่าที่แม่สำรวจดูนะมีของทานเยอะมาก ๆ เลยครับลูก ทั้งของคาวของหวาน จนแม่เลือกซื้อไม่ถูกเลยครับว่าจะซื้ออะไรดี แถมยังราคาไม่แพงด้วยนะ เริ่มต้นที่ 10 บาทเท่านั้นเอง ที่นี่ผู้คนอัธยาศัยดีมากเช่นกัน โดยเฉพาะเจ้าของร้านข้าวอบหม้อดิน ใจดีให้เรานั่งพักไม่คิดสตางค์ตั้งแต่ไปจนกลับ แถมยังมีข้าวอบอร่อย ๆ ให้เราได้ทานกันด้วยนะครับ

          ที่ตลาดสามชุกเค้ามีการอนุรักษ์ร้านค้าเดิม ๆ ที่อยู่ในตลาดให้มีสภาพเดิม ๆ ด้วยนะครับ อย่างร้านถ่ายภาพโบราณที่แม่ตั้งใจจะไปถ่ายรูปครอบครัวเราแต่เสียดายจ๊ะ ลูกไม่ค่อยให้ความร่วมมือสักเท่าไหร่เลยอดถ่ายกันเลย เมื่อมาสามชุกแล้วไม่ไปบ้านขุนจำนงจีนารักษ์ เค้าบอกว่ามาไม่ถึงจ๊ะ ซึ่งลูกของมาก็ไม่ได้เข้าไปดูด้วยเหมือนกัน เนื่องจากความซนของลูกแม่หล่ะกลัวว่าจะไปทำของเค้าเสียหายเลยตัดสินใจไม่พาเข้าไป ที่นั้นเค้าจะรวบรวมเอาของเก่า ๆ ที่ใช้กันในสมัยร้อยกว่าปีก่อน เช่น เครื่องใช้ไม้สอยต่าง ๆ หมอนรองสูบฝิ่น หรือที่สูบฝิ่นเค้าก็อนุรักษ์เหมือนกัน ถัดจากบ้านขุนจำนงฯ มีอีกนิดก็จะเจอบ้านโค้กครับ ที่นี่เค้ารวบรวมที่อย่างที่เป็นโค้ก ก็สวยและแปลกดีถ้าน้าหนุ่มกับน้าบิ๊กมาคงเหมาของทั้งร้านแน่ ๆ เลยนะครับ เดินเหนื่อยแล้วครับ เพราะอากาศที่นี่ร้อนเหลือเกิน(คำบรรยาย) เลยขอใช้วิธิให้ภาพเล่าเรื่องแทนก็แล้วกันนะครับลูก

          ถ้ามีโอกาสเราจะกลับมาเที่ยวกันใหม่นะครับลูก แม่จะกลับมาตอนที่ลูกโตอีกนิดเข้าใจอะไรมากขึ้น เพื่อที่ว่าเราจะได้เดินเที่ยวตลาดด้วยกันดีไหมหล่ะครับ สำหรับวันนี้เราคงต้องไปเที่ยวกันต่อแล้วหล่ะ ก่อนขึ้นรถเห็นของฝากของยาย ๆ ที่พากันหอบหิ้วมาโดยเฉพาะยายแขกกับยายหล้าที่เสียตังค์ไปไม่น้อยเชียวกับของกินอร่อย ๆ แถมยายหล้ายังซื้อปลาแห้งกลับไปเยอรมันซะด้วยซินี่ ปลาแห้ง go inter ซะแล้ว